Nebojša Ilić, legendarni košarkaš Crvene zvezde, a danas tim menadžer crveno-belih i reprezentacije Srbije, rođen je 26. februara 1968. godine u Beogradu. Za Zvezdu je nastupao u dva navrata, od 1985. do 1993. i od 1995. do 1997. godine.969593_281822701954642_1194094054_n

U crveno-belom dresu postigao je 4732 poena i odigrao 301 utakmicu (prosek 15,7 poena po meču). Osvojio je šampionsku titulu 1993. godine. Četvrti je strelac u istoriji kluba po ukupnom broju poena i rekorder Crvene zvezde po broju poena na jednoj utakmici. Protiv Vojvodine, koja je tada nosila naziv Privredna banka, ubacio je 71 poen 21. novembra 1992. godine u pobedi od 105:96 u Novom Sadu. Teško da će neko ikada uspeti da nadmaši ovaj Ilićev podvig. Sjajni šuter drži i klupski rekord po broju poena na jednoj Kup utakmici, jer je u sezoni 1992/93 postigao 42 poena protiv Big Eneksa iz Valjeva.

Za Zvezdu je debitovao u sezoni 1985/86, kada je kao talentovani tinejdžer povremeno ulazio u igru. Već u narednoj sezoni imao je zapaženu ulogu u timu. U plej-ofu je imao prosek od 8,6 poena po meču, a crveno-beli su senzacionalnom pobedom protiv Cibone u polufinalu plej-ofa stigli do završne predstave. Cibona je te 1986/87 imala skor 22-0 u ligaškom delu i dve titule šampiona Evrope u prethodnim sezonama, ali su ih u doigravanju srušili Zvezdini klinci Branislav Prelević i Nebojša Ilić, koji je u finišu postigao važnu trojku i ubacio dva slobodna bacanja. Ipak, u finalu protiv Partizana je malo nedostajalo da bi se stiglo do titule. Nebojša Ilić je u sezoni 1987/88 prvi put bio najbolji strelac Zvezde sa ukupno 612 poena u svim takmičenjima (prosek 17,5 po meču), ali ekipa izuzev polufinala evropskog Kupa Radivoja Koraća nije u domaćim takmičenjima ostvarila 1379656_332541206882791_370291180_nzapažen rezultat, između ostalog i što su Stevan Karadžić i Zoran Radović propustili veći deo sezone zbog vojske, a Rajko Žižić se uoči početka sezone oprostio od dresa Zvezde. Ilić je i naredne sezone 1988/89 bio prvi strelac Zvezde sa ukupno 535 poena na 37 utakmica u svim takmičenjima (prosek 14,5 poena po meču), ali tim nije mogao dalje od polufinala plej-ofa. Sledeću sezonu je propustio zbog vojske, a u tim se vratio u sezoni 1990/91, kada je u Kupu pobednika kupova imao sjajne partije i beležio 23,2 poena po meču, a sa ukupno 17,5 poena u svim takmičenjima bio je najbolji strelac Crvene zvezde po proseku postignutih poena. U toj sezoni je za crveno-bele igrao i Dražen Dalipagić, ali je tim imao slab plasman u šampionatu.

U sezoni 1991/92, Zvezda je stigla do finala plej-ofa. Na terenu je briljirao legendarni Slobodan Janković u svojoj poslednjoj sezoni u klubu, a Neša Ilić je sa prosekom od 15,4 poena u svim takmičenjima bio drugi strelac crveno-belih.

Usledila je sezona 1992/93, najbolja u karijeri Nebojše Ilića. Bio je MVP i najbolji strelac prvenstva Jugoslavije sa 30,6 poena u ligaškom delu (1041 poen, 34 meča). Postavio je pomenute rekorde od 71 poena na utakmici u šampionatu i 42 u Kupu Jugoslavije. Imao je i 50 postignutih poena u pobedi protiv OKK Beograda od 112:102, a Zvezda je posle dugo vremena sa prve pozicije otišla u plej-of. Crveno-beli su sa 3:2 u pobedama savladali Parzizan u finalnoj seriji i posle 21 godine stigli do šampionske titule, a Ilić je bio najbolji strelac plej-ofa sa 25,4 poena i najbolji strelac finalne serije sa 23,8 poena po utakmici. Članovi šampionskog tima iz 1993. godine bili su: Dragoljub Vidačić, Nebojša Ilić, Saša Obradović, Mileta Lisica, Predrag Stojaković, Zoran Jovanović, Rastko Cvetković, Slobodan Kaličanin, Aleksandar Trifunović, Milan Marinković, Dejan Tomašević, Nikola Jovanović i Srđan Jovanović.

945485_284131135057132_212759536_n

Navijačima je u sećanju ostao njegov zanimljiv način izvođenja slobodnih bacanja u finišu majstorice protiv Partizana, kao i ples na centru terena, a zatim je usledilo veliko slavlje sa navijačima na terenu u dimnoj zavesi, koja je nastala posle bakljade u prepunoj hali Pionir.

Karijeru je nastavio u španskom Kaseresu u sezoni 1993/94. Odigrao je odlično i bio treći strelac ligaškog dela ACB lige po ukupnom broju poena (615 na 28 mečeva), iza legendarnog Oskara Šmita iz Valjadolida i Majkla Smita iz redova Pamese. Po proseku poena bio je četvrti sa 22 po utakmici. I u plej-ofu je odigrao na vrhunskom nivou i sa prosekom od 21,8 poena po meču bio lider ekipe Kaseresa. Sledeće sezone nije uspeo da ponovi tako dobre partije. Zabeležio je 244 poena u 23 utakmice.

U Zvezdu se vratio 1995. godine i vrlo brzo dostigao prepoznatljivu formu. Bio je prvi strelac ekipe u šampionatu Jugoslavije 1995/96 sa 16,7 poena po meču, ali je Zvezda imala sezonu za zaborav. Karijeru je završio u crveno-belom dresu na kraju šampionata 1996/97, ali je to bio neslavan oproštaj, jer je Zvezda zauzela tek 12. mesto u jednoj od najlošijih sezona u istoriji kluba.

Nije igrao za seniorsku reprezentaciju na velikim takmičenjima. Imao je tu nesreću da je nacionalnom timu bilo zabranjeno da se takmiči zbog sankcija u periodu kada je Nebojša Ilić bio u najboljoj formi u karijeri od 1992. do 1994. godine. 2_ILIC

Osvojio je tri zlatne medalje sa mlađim kategorijama reprezentacije Jugoslavije i sva tri puta bio je najbolji strelac ekipe. Na Evropskom prvenstvu za kadete 1985. godine u Bugarskoj imao je prosek od 20,4 poena po utakmici (143 poena, sedam mečeva), bio prvi strelac tima i treći na turniru. U tom timu igrali su još Toni Kukoč, Vlade Divac, Rade Milutinović, Nenad Trunić, Slaviša Koprivica…

Najsjajnije odličje osvojio je i na šampionatu Starog kontinenta za juniore 1986. u Austriji i sa prosekom od 15 poena po meču (105 poena, sedam utakmica), ponovo bio vodeći košgeter tima. U ekipi prvaka Evrope pored Ilića igrali su još Divac, Kukoč, Dino Rađa, Aleksandar Đorđević, Luka Pavićević, Miroslav Pecarski…

Zlatnu medalju je osvojio i na Svetskom prvenstvu za juniore u italijanskom Bormiju 1987. godine, gde je sa prosekom od 15,3 poena po meču još jednom bio prvi strelac tima Jugoslavije (92 poena u šest utakmica). Tim su ponovo činili Divac, Đorđević, Rađa, Kukoč, Pavićević, Pecarski…

Sjajni košarkaš i veliki šaljivdžija je i po završetku igračke karijere ostao privržen crveno-belima. Od 2001. godine je tim menadžer Crvene zvezde. Na toj funkciji ima osvojena četiri nacionalna Kupa (2003/04, 2006, 2013. i 2014. godine). Istu funkciju obavlja i u reprezentaciji Srbije od 2010. godine.

7
Komentari

avatar
5 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
6 Comment authors
Zvezdaa ooo ♥DENDADejan BLSpartanacKoks zvani Voks Recent comment authors
  Subscribe  
najnovijim najstarijim najviše glasova
Obavesti me o
Zvezdaa ooo ♥
Gost
Zvezdaa ooo ♥

SREĆAN ROĐENDAN LEGENDO NAŠA .

DENDA
Gost
DENDA

srecan rodjendan delijo,jos se secam kakve trojke si ubacivao glodarima kad smo uzeli titulu, ono u visokom luku pa se zatim okrenes prema nama i onda se kao cudis u fazonu ne znam sta mi je. obozavao sam te kao igraca jer si veliki zvezdas u srcu a to se vidi i sad kad si u drugoj funkciji i kad si sa igracima na klupi. jos jednom sve najbolje majstore i uci igrace koji tek dolaze u klub kako se voli i gine za zvezdu.

Dejan BL
Gost
Dejan BL

Srecan rodjendan ljudino. Nesa je covek i po

Koks zvani Voks
Gost
Koks zvani Voks

Ljudi sada i def…Dolazi nam igrac na poziciji 3.E sada da li ce to Biti Haris ili Hopson,videcemo narednih dana.Vece su sanse za Harisa jer Hopson ne zeli ugovor na dve sezone..
Sve u svemu dolazi nam zver od igraca na poziciji 3! 😀

Spartanac
Gost
Spartanac

iskren da budem…..Haris mi ne deluje kao sad neka zver…….pomalo tromo…..no to je smesan utisak…ali skoro dva meseca jurimo….valjda necemo da omasimo….

Koks zvani Voks
Gost
Koks zvani Voks

Nadam se..Po statistici bi rekao da su ok,cak sta vise..Ali videcmo,vreme ce pokazati!

Boža
Gost
Boža

Srećan rođendan Šone! Bilo je zadovoljsto igrati sa tobom (u mlađim Zvezdinim kategorijama) Pozdrav od Bože 😛