Sreten Dragojlović, nekada odlični košarkaš Crvene zvezde, reprezentativac Jugoslavije, a kasnije i trener Zvezdinog ženskog košarkaškog kluba, rođen je 6. maja 1938. godine u Kraljevu.

Za crveno-bele je u periodu od 1957. do 1967. godine odigrao 155 takmičarskih utakmica u kojima je postigao 2437 poena (prosek 15,7 po meču). Nije osvojio trofej sa Zvezdom, jer je pripadao međugeneraciji, posle one koja je osvojila deset šampionskih titula u nizu, a pre čuvene i možda i najbolje generacije u istoriji kluba, koja je osvojila dosta trofeja s kraja šezdesetih i u prvoj polovini sedamdesetih godina 20. veka. Za prvi tim Crvene zvezde debitovao je u šampionatu 1957. godine, kada je kao tinejdžer na 16 mečeva zabeležio 73 poena. Već naredne 1958. godine bio je najbolji strelac tima sa 240 postignutih poena u 17 ligaških utakmica, a klub je zauzeo treće mesto na tabeli.Photo4705

U prvenstvu 1959. godine Dragojlović je sa 16,3 poena po meču bio drugi strelac tima, iza Branka Radovića, koji je te sezone bio najbolji strelac lige, a Zvezda je osvojila drugo mesto. Sreten je već tada stigao i do dresa reprezentacije Jugoslavije, što u to vreme nije bilo nimalo lako, jer je konkurencija bila žestoka, a crveno-beli nisu imali dominantan tim kao ranijih godina. U šampionatu Jugoslavije 1961. godine beležio je 18,5 poena po utakmici i bio drugi košgeter Zvezde iza Ratomira Vićentića, ali klub nije mogao dalje od šestog mesta.

U prvenstvu 1963. godine Dragojlović je imao izvrstan prosek od 28,2 poena po meču (395 poena u 14 utakmica). Po proseku je bio najbolji strelac kluba. Te sezone je Vladimir Cvetković beležio 25,5 poena (459 na 18 mečeva), a Ratomir Vićentić 18,9 (340 poena na 18 utakmica). Takav učinak trojice asova nikada više nije zabeležen u bogatoj istoriji kluba i to u vreme kada trojke nisu bile ni u planovima za uvođenje. Da ni takva tri košarkaška znalca nisu bila dovoljna za neki ozbiljniji rezultat, govori i tek osmo mesto na kraju te sezone.

Sreten Dragojlović je u šampionatu 1964. godine beležio 19,1 poen po meču i još jednom bio drugi strelac tima iza Vladimira Cvetkovića, koji je ubacivao 23 poena u proseku, a Vićentić 17,4. Osvojili su treće mesto sa 12 pobeda i šest poraza. U to vreme od kraja pedesetih do kraja šezdesetih godina titule su osvajali OKK Beograd, Olimpija i Zadar, a Zvezda je nekoliko puta bila ozbiljan konkurent za najviši plasman. Dragojlović je još jednom potvrdio da je vrhunski košgeter u šampionatu države 1966. godine, kada je imao prosek od 16,2 poena po utakmici, odmah iza Cveleta, koji je imao nestvarnih 34,3 poena i bio prvi strelac lige. Od Zvezdinog dresa se oprostio 1967. godine, a stigao je da zaigra u timu sa Simonovićem, Kapičićem, Slavnićem i Vučinićem, koji će samo dve godine kasnije vratiti titulu na Mali Kalemegdan posle pauze od 14 godina.

Za reprezentaciju Jugoslavije Dragojlović je odigrao 49 utakmica. Osvojio je zlato na Mediteranskim igrama u Bejrutu 1959. godine, a srebro na Evropskom prvenstvu u Beogradu 1961. godine, kada je bio četvrti strelac ekipe sa prosekom od 8,2 poena po utakmici (74 poena, devet mečeva). Bila je to prva košarkaška medalja na najvećim takmičenjima za Jugoslaviju. Dragojlović je u pobedi protiv Grčke (86:57) ubacio 19 poena, a 16 protiv Belgije (85:59), iako je meč završio ranije zbog pet ličnih grešaka. Igrao je i na Olimpijskim igrama 1960. u Rimu, kada je postigao ukupno 25 poena u osam utakmica, a košarkaši Jugoslavije su u svom premijernom nastupu na najvećoj smotri sporta zauzela šesto mesto.

Čitavu deceniju je kao igrač proveo u Zvezdi, a nakon toga je postao trener košarkašica crveno-belih. Obavljao je i dužnost predsednika tehničke komisije svih klubova. Aktivno je radio i u košarkaškom savezu Jugoslavije, gde mu je bila poverena uloga predsednika komisije za žensku košarku. Izgubio je život u saobraćajnoj nesreći kod Gornjeg Milanovca 2. novembra 1971. godine, kada je žurio da obiđe bolesnog oca.

Komentari

avatar
  Subscribe  
Obavesti me o