Moja Crvena Zvezda
Važno Zvezdina kuća slavnih Najnovije Ostalo

Na današnji dan: Rođeni Milan Lazarević i Jovica Nikolić

Milan Lazarević, legendarni rukometaš Crvene zvezde, svojevremeno najbolji igrač na svetu i olimpijski šampion sa reprezentacijom Jugoslavije, rođen je 11. jula 1948. godine u Beogradu.

26U ranoj mladosti je dugo trenirao plivanje, a u gimnaziji se prebacio na rukomet zahvaljujući profesoru fizičkog Dušku Stefanoviću. Počeo je da igra za Palilulac, koji se kasnije fuzionisao sa Zvezdom, pa su talentovani rukometaši ovog kluba ubrzo postali nosioci igre u crveno-belom timu na čelu sa Lazarevićem, što Zvezdini igrači starosedeoci u prvo vreme nisu baš lako prihvatili.

Za prvi tim Zvezde je nastupao od 1967. do 1974. godine i kratko u sezonama 1975/76 i 1976/77 po povratku iz Nemačke zbog vojne obaveze. Iako je za saigrače u Zvezdi imao odlične rukometaše Branislava Pokrajca, Svetomira Ćeramilca, Andriju Banjanina, Rajka Laua i ostale nije uspeo da ostvari bolji rezultat od četvrtog mesta u šampionatu Jugoslavije u sezoni 1973/74. Pobeđivala je Zvezda i vodeće timove tih godina, ali je i gubila.

U sezoni 1970/71, Milan Lazarević je u trijumfu protiv Partizana iz Bjelovara (18:12) postigao 10 golova, a devet protiv Krivaje (18:17). Ipak, zauzeto je samo sedmo mesto na tabeli, kao i u sezoni 1971/72, kada je Lazerević u pobedi protiv Krivaje (23:17) zabeležio devet pogodaka. U narednom šampionatu takođe se isticao efikasnošću. Devet puta je pogodio mrežu ekipe Zagreba u pobedi od 26:22, a osam u ubedljivom slavlju protiv bjelovarskog Partizana (21:11). U osvajanju četvrtog mesta u sezoni 1973/74 bio je u sjajnoj formi. Vukao je tim u celom prvenstvu, a u porazu od Crvenke (23:24) postigao je čak 13 golova, dok se u pobedi protiv Dinama od 17:16 u strelce upisao 11 puta, a devet u remiju protiv Borca iz Banjaluke (18:18).

Zvezdane trenutke karijere doživeo je u dresu reprezentacije Jugoslavije, za koju je u 85 utakmica postigao 216 golova. Osvojio je bronzanu medalju na Svetskom prvenstvu u Francuskoj 1970. godine i zlato na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972. godine. Sjajne partije pružio je u Minhenu. Postigao je 27 golova u šest mečeva i kao drugi strelac tima proglašen je za najboljeg igrača olimpijskog turnira. Zahvaljujući njegovim golovima Jugoslavija je prvi put postala olimpijski šampion u rukometu, a Lazarević je te 1972. godine proglašen i za najboljeg rukometaša u Jugoslaviji i za najboljeg sportistu SD Crvena zvezda u izboru Zvezdine revije.

Od 1974. godine živi u Nirnbergu, gde radi kao diplomirani mašinski inženjer, a istovremeno je bio i trener do određenog perioda, kada je zbog obaveza morao da se posveti samo poslu.

Jovica Nikolić, nekadašnji fudbaler Crvene zvezde i osvajač bronzane olimpijske medalje sa igara u Los Anđelesu, rođen je 11. jula 1959. godine u Svetozarevu, današnjoj Jagodini.

10001503_416403241829920_1695010170592434079_n      Fudbalom je počeo da se bavi u rodnom gradu, a za Crvenu zvezdu je nastupao od 1983. do 1989. godine. Odigrao je 115 takmičarskih utakmica, postigao 15 golova i učestvovao u osvajanju dve šampionske titule 1984. i 1988. godine i jednog Kupa 1985. godine.

Već u prvoj sezoni je stigao do titule prvaka. Odigrao je 22 prvenstvene utakmice i sa osam pogodaka bio drugi strelac tima. Imao je sjajan finiš sezone, jer je na poslednja četiri susreta postigao tri gola, protiv zagrebačkog Dinama (3:2), zatim pobedonosni u Ljubljani protiv Olimpije (1:0) i na gostovanju protiv Sarajeva u poslednjem kolu (2:2), a pre toga je po dva puta bio strelac u trijumfu nad Rijekom (4:1) i zeničkim Čelikom (4:0) i jednom protiv Radničkog iz Niša (2:1). I u Kupu je bio strelac dva gola protiv Rijeke u identičnoj pobedi od 4:1 za prolaz u polufinale. Odigrao je svih šest utakmica u najmasovnijem takmičenju. Sasvim dobro se snašao u toj prvoj sezoni, kada je nastupao na poziciji centarfora, a kasnije je igrao u veznom redu.

U sezoni 1984/85 igrao je na oba susreta na startu takmičenja u Kupu šampiona, kada je Zvezdu zaustavila Benfika (pobeda u Beogradu od 3:2 i poraz u Portugalu rezultatom 0:2). U drugom delu šampionata, kada je Zvezda zaigrala znatno bolje nego u očajnoj jesenjoj polusezoni, Nikolić se ustalio u startnih 11 i na ukupno 16 ligaških mečeva postigao dva gola, u pobedama protiv Rijeke (3:1) i Prištine (3:0). U osvajanju Kupa odigrao je četiri utakmice uključujući i pobedu u prvom finalnom meču protiv Dinama (2:1) u Zagrebu.

U Kupu pobednika kupova 1985/86 Jovica je odigrao pet utakmica i postigao jedan gol, u pobedi protiv danskog Lingbija (3:1), a Zvezdu je u četvrtfinalu zaustavio madridski Atletiko (0:2, 1:1). U šampionatu Jugoslavije na 17 susreta dva puta se upisao u strelce, protiv Vardara (4:0) i u večitom derbiju protiv Partizana (2:1), kada je postigao prvi Zvezdin gol u 46. minutu. Crveno-beli su osvojili titulu, koja je kasnije dodeljena Partizanu. Ipak, Zvezda je igrala u Kupu šampiona, gde je stigla do četvrtfinala, kada je Real Madrid posle trijumfa crveno-belih u Beogradu od 4:2 u revanšu slavio sa 2:0 i nadoknadio zaostatak zahvaljujući golovima u gostima. Jovica Nikolić je na četiri meča u elitnom takmičenju ulazio sa klupe, dok je u ligi sakupio 13 nastupa.

Iako više nije bio standardan u Zvezdi, doprineo je osvajanju titule prvaka u sezoni 1987/88 odigravši deset mečeva, dok je u poslednjoj sezoni u klubu 1988/89, zabeležio samo četiri utakmice u prvenstvu i dve u Kupu.

Karijeru je nastavio u portugalskom Salgeirošu, za koji je od 1990. do 1992. godine na 92 meča postigao devet golova. Prve sezone je sa novim klubom izborio plasman u elitu i na 36 mečeva u Drugoj ligi postigao šest pogodaka, a sledeće sezone je sa Salgeirošem stigao do visoke pete pozicije u šampionatu Portugala. Igrao je na zalasku karijere i za portugalskog trećeligaša Maiju od 1993. do 1995. godine.

U dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je jednu utakmicu i to u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo 28. septembra 1985. godine u porazu od Istočne Nemačke u Beogradu (1:2). Sa olimpijskom selekcijom Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na igrama u Los Anđnjlesu 1984. godine. Na pet utakmica postigao je tri gola. Po jednom je pogodio mrežu Iraka (4:2), Kanade (1:0) i Kameruna (2:1). Kasnije je postao trener, a između ostalog je vodio kazahstanski Ordabasi od 2008. do 2010. godine.

Povezane vesti

2
Komentari

avatar
 
smilegrinwinkmrgreenneutralarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouthsmehplezmigskenjbatinarazmcudisokkitahmmmmfacepalmgreenslavitrofejkezsok2udartompuskezzzsmeh3trtskenjansramslavljezvizdlud
Slike
 
 
 
Audio i video fajlovi
 
 
 
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
AvatarAvatar Recent comment authors
  Subscribe  
najnovijim najstarijim najviše glasova
Obavesti me o
Avatar
Gost
Teks Viler

Da,a zatim smo docekali da Djelmas bude,zahvaljujuci Ranku Stojicu,menadzer Panticu.Uvalili ga Zvezdi,igrao kriminalno,zatim tuzio klub.Bravo za nasu *upravu*.

Avatar
Gost
Na severu od 1982

Za Jovicu Nikolica nije navedena jedna vrlo bitna stvar za njegovu karijeru. A to je da mu je na derbiju na JNA Djelmas slomio nogu i Jovica posle toga vise nije bio isti igrac, upropastio mu je kerijeru. Vise nije bio „Jovica Jagodinska haubica“ kako su ga zvali. Strasan igrac je bio do preloma noge, kasnije su ga ubacivali pred kraj utakmica da bi dobio premiju za pobedu u tim utakmicama kao igrac koji je igrao. Nije mogao vise pored Piksija i drugih da se vrati u tim.