Ženska odbojkaška ekipa Crvene zvezde formirana je 1946, godinu dana po osnivanju Odbojkaš ke sekcije. Naš tadašnji prvi tim uglavnom su činile košarkašice; Ružica Radovanović, Mira Petrović, Nena Petrović, Aksentijević i druge. Zbog neredovnih treninga, te iste godine naše odbojkašice nisu uspele da se kvalifikuju na državno prvenstvo. Međutim, već 1947. godine stanje se znatno popravilo. Broj igračica se uvećavao, a treninzi umnožavali. Za ekipu su nastupale V. Plavšić, Grujić, Đurišić, Jaramazović, Zako, Šešlija, Arambašić, B. Plavšić, Mirković.
I naredne, 1948. godine, naša ekipa igrala je u gotovo istom sastavu, pri čemu se posebno isticala Zvezdina prva reprezentativka Jaramazovićeva. Juniorska ženska ekipa obrazovana je već 1949. godine i odmah je zauzela peto mesto na republičkom prvenstvu. U našoj mladoj ekipi igrale su Galić, Stojković, sestre Lukić, Petković, Ostojić, Radosavljević. Na sledećem prvenstvu Srbije, održanom u Čačku, Zvezdaš ice su zauzele četvrto mesto, a našoj ekipi priključile su se Vrbičićeva, Nikovićeva i Markovićeva. Iste, 1950. godine crveno-bele devojke bile su trećeplasirane, iza Partizana i Spartaka. Solidnom plasmanu, umnogome su doprinele igračice Sloge, koje su pristupile našem klubu. U ovoj sezoni, ekipu Crvene zvezde činile su: Vrbičić, Galić, Ivanović, Bajić, Antić, Maksimović, Nasković, Vojnović, Živković, Vujadinović i Trivunac. Ista ekipa, osvežena juniorkama Nikovićevom i Tomašenkovom, 1953. godine zauzela je treće mesto u istočnoj grupi Druge lige.
Veliki peh za našu ekipu u 1954. godini predstavljalo je odsustvo Dinke Vrbičić, koja zbog bolesti nije igrala cele sezone. U Saveznoj ligi naše odbojkašice zauzele su peto mesto, a nastupile su: Bajić, Maksimović, Trivunac, Ninković, Lazarević, Pavlović, Vojnović i Nikolić.
Najmlađe crveno-bele odbojkaš ice bile su 1953. godine bolje od svih beogradskih ekipa, izuzimajući Trgovačkog. Već sledeće sezone, juniorke su postale vicešampionke Republike i osvojile su Kup „20. oktobar“, pri čemu su izvojevale pobedu u 15 od 19 odigranih mečeva. Za naš juniorski tim igrale su: Jovanović, Šaban, Trifković, Ležajić, Zdelar, Ilić, Zeković i Kostić.
Prvu pobedu nad Partizanom, do tada neporaženim rivalom, zvezdašice su izvojevale 1956. godine. Naše gracije prošle su kvalifikacije bez poraza i kao debitanti u Ligi osvojile odlično drugo mesto.
Period konsolidacije i prilično bezbolne smene generacija, potrajao je do 1959. godine, kad je osvojena prva titula šampiona Jugoslavije. Te sezone trijumfovale su: Radenković, Zdelar, Ninković, Šaban, Lazarević, Pavlović, DŽaković, Sikinić, Trifunović i Jelić. Radojka Grozdanović je posle prvog dela prvenstva napustila Klub. Dve sledeće godine odbojkašice su zauzimale vicešampionsku poziciju, iza večitog rivala Partizana. Ipak, od 1962. godine na scenu stupa jedna od najsjajnijih generacija u istoriji SD Crvena zvezda. Šest uzastopnih titula, zaključno sa 1967. godinom. U toj generaciji veoma popularna bila je LJiljana Ciga Ninković, koja je 1963. godine završila 12-godišnju sportsku karijeru, sa tačno 222 utakmice u crveno-belom dresu. Šampionsku generaciju činile su još: Radenković, Zdelar, Caran, Pavlović, Džaković i Jelić.
Početke sedamdesetih obeležila je generacija u kojoj su igrala LJubica Zdelar (na slici levo)
Osvajanje briljantnog primata zvezdašicama se dogodilo 1967. godine, a već 1968. godine, u nezadrživom pobedničkom naletu, osvojena je i osma titula državnog prvaka. U 18 prvenstvenih mečeva zabeleženo je 18 pobeda, uz dva bisera: ekipa Partizana savladana je 3:1 i 3:2. Za Zvezdinu postavu koju su činile Caran, DŽaković, Radenković, Zdelar, Pavlović i Jelić govorilo se da je najuigraniji tim u istoriji ženskog odbojkaškog sporta. Igrale su uraganski u napadu, beskompromisno u odbrani prikazujući pri tome, virtuoznu tehniku i umeće. Ova ekipa ostavila je dubok trag u šest decenija dugom postojanju Odbojkaškog kluba Crvena zvezda. Titule su osvajane i u narednim sezonama, pa su naše odbojkašice bile prvakinje: 1968/69, 1970/71, 1971/72, 1974/75, 1975/76, 1976/77, 1977/78, 1978/79, 1981/82, 1982/83.
Nezaboravnu generaciju naših odbojkašica sedamdesetih godina činile su LJiljana Stojmirović, LJiljana Gužvica, Slobodanka Miletić, Dušica Miletić, Ana Jokanović, Mirjana i Gordana Grčić, Mileva Borinčević, Jovanka Marković i Mirjana Jelić. Upravo ova ekipa stigla je i do finalnog turnira Kupa evropskih šampiona, koji je 1976. godine odigran u belgijskom Eupenu. Na kraju takmičenja naše devojke bile su treće, iako su na put krenule u poslednjem trenutku, bez posebnih priprema i bez trenera Mihajla Markovića, koji se baš tada razboleo, pa je njegovu ulogu preuzela Olga Caran.
Generacija LJiljane Stojmirović i Ane Jokanović osvojila je ukupno pet titula prvakinja Jugoslavije i tri državna Kupa. Po svemu, ova generacija odbojkaš ica bila je posebna, jer su je, između ostalog, sačinjavale sve same reprezentativke. U prvoj postavi igrale su uglavnom: Slobodanka Miletić (kapiten), Gordana Grčić, LJiljana Stojmirović, Dušica Miletić, Ana Jokanović. Trener ove ekipe dugo je bio Mihajlo Marković, a 1978. godine tu ulogu preuzeo je Aleksandar Boričić. Ovu sjajnu generaciju naših odbojkašica nešto kasnije upotpunile su Jovanka Marković, Mileva Torlaković, Jelena Reljin, Ksenija Pregl, Mirjana Grčić.
U sezoni 1981/82 postignut je još jedan uspeh na evropskoj sceni. Ekipa u kojoj su igrale Bogdanka Radaković, LJiljana Pešić, Mileva Borinčević, Jovanka Marković, Milena Jovanović, LJiljana Stojmirović, Biljana Vladisavljev, Anđelka Matović, Mirjana i Jadranka Grčić, a koju je sa klupe predvodio Aleksandar Borič ić, došla je do polufinala Kupa evropskih pobednika kupova.
Ipak, 1986. godine Zvezda će odigrati i jedno evropsko finale. Na završnom turniru Kupa CEV u italijanskoj Ređo Emiliji, crveno-bele su u finalu poražene od domaćina. Ekipu, koju je i dalje vodio Aleksandar Boričić, sačinjavale su: Dragana Savić, Bogdanka Krivokapić, Nataša Igić, Mirjana Mihailović, LJiljana Mandić, Jelena Reljin, Biljana Vladisavljev, Anđelka Matović, Mirjana i Jadranka Grčić.
Trofejni post za našu žensku odbojkašku ekipu nastupio je u periodu od 1983. do 1991. godine. Rezultatski se stagniralo, a 1989. godine naš podmlađeni tim osvojio je treće mesto u nacionalnom Šampionatu. Sledeće, 1990. godine, Zvezdašice nisu bile ni u prvenstvu, ni u Kupu, u glavnoj ulozi, ali najvažnija stvar bio je dolazak Ruskinje Olge Škurnove, u to vreme jedne od najboljih odbojkaš ica SSSR-a, osvajača zlatne medalje sa Olimpijskih igara u Seulu. Izuzetnim kvalitetima, podstakla je naš mladi tim, da već u narednoj sezoni osvoji viceš ampionsku titulu. Ovo drugo mesto na državnom prvenstvu osvojeno je posle veličanstvene bitke i tri sjajne utakmice protiv zagrebačke Mladosti (1:2), tada aktuelnog evropskog šampiona, koji je mnogo veću podršku sportskih, ali i privrednih subjekata.
Bugarka Neli Marinova došla je u Crvenu zvezdu na jesen 1996. godine
„Duplu krunu“ odbojkašice Crvene zvezde ponovo su osvojile u sezoni 1991/92, kad se polako stvarala treća nezaboravna generacija Zvezdinih odbojkaš ica. Predvodile su je Branka Sekulić i Dragana Đukić, a tu su bile još Ratka Kostić, Olivera Dragaš, Danijela Cvijetić, Biljana Ružić, Majda Čičić, Vanda Lavrnić, Helena Lazarević, Jasna Kovačević, te sjajne Ruskinje Irina Pavlova i pomenuta Škurnova. Sa klupe je dirigovao Branislav Moro. Osvojile su dve titule i dva Kupa, ali nisu uspele da dobiju i međunarodnu potvrdu nesumnjivog kvaliteta, sticajem političkih okolnosti u kojima se naša zemlja nalazila. Od sezone 1996/97, kad su otišle Sekulićeva i Kostićeva, Crvena zvezda je podmladila ekipu, dovela kapitena bugarske reprezentacije Neli Marinovu i krenula u žestok rad, pa su brzo na prvoligaškoj sceni iskočile Aleksandra Borič ić, Maja Mirković, Nina Bjegović…
Ipak, te sezone protekle su u dominaciji odbojkašica užičkog Jedinstva, kojima je donekle parirao i Poštar, ali kao da se čekao 21 vek, pa da vreme slavlja ponovo stigne na „Marakanu“. Osam uzastopnih titula osvojile su odbojkašice Jedinstva i stručni štab Crvene zvezde, na čijem čelu je stajao mladi Zoran Terzić, odluč ila je da prekine dominaciju „užičkog giganta“.
U sezoni 2001/2002, Crvena zvezda je u plej-ofu prvo pomela Kolubaru, u polufinalu nije bilo problema protiv Radnič kog, a onda je usledio okršaj sa Jedinstvom. Ništa nije nagoveštavalo konačnu radost posle startnog, maksimalnog poraza u Užicu. Ipak, predvođeni kapitenom Majom Simanić; Anja Spasojević, Ivana Krdžić, Ivana Đerisilo, Slađana Erić, Ksenija Cicvarić, Marija Mratinković, Jelena Mijatović, Maja Lakušić, Ivana Boričić, Maja Mirković, Lana Tomić i Ivana Božić, smogle su snage i znanja da prvo uzvrate istom merom u Beogradu, a onda načine „šampionski brejk“ u Užicu (3:1) i u sjajnoj atmosferi Šumica, stignu do titule, 20. po redu, u trijumfu od 3:1.
Generacija iz sezone 2001/2002 osvojila je prvu titulu u 21. veku
Bio je to prvi blistavi trenutak četvrte Zvezdine „Zlatne generacije odbojkašica“. Naime, u sezoni 2002/2003 osvojena je nova titula. Nešto izmenjen tim, nekoliko novih imena (Dragana Ilić, Maja Ognjenović, Marina Vujović, Ivana Popović) i jedno staro Aleksandra Boričić, ovog puta stigli su do duple krune. Prvo su u decembru, u finalu Kupa, posle pet setova u „Šumicama“, dobile Jedinstvo, a u plejofu, redom su padali Radnički Jugopetrol, Poštar 064 i na kraju opet Užičanke, ovog puta posle četiri meča u seriji.
Anja Spasojević i Slađana Erić protiv Kineskinje Mao, članice evropskog šampiona Kana (novembar 2002.)
Šampionski het-trik ostvaren je godinu dana kasnije. Stara garda, ali bez Maje Simanić, koju je na poziciji tehnič ara zamenila Maja Ognjenović, uspešno je okončala novu jurnjavu za trofejima. Kapitensku ulogu preuzela je Anja Spasojević, koja je u međuvremenu postala ljubimica „Delija“. Uz sjajnu Ivanu Đerisilo, pouzdane blokere Draganu Ilić i Slađanu Erić, te levoruku Ivanu Popović, čudesnog libera Marinu Vujović, Zvezda tek u plej-ofu pokazuje pravu snagu, obzirom da je u Kupu, izgubila u polufinalu od budućeg osvajača, užičkog Jedinstva. Preko Luke Bar, koju su lagano eliminisale u polufinalu plej-ofa, crveno-bele u finalu pišu novu istoriju, dramatičnim mečom, koji će ostati upamćen po činjenici da je Crvena zvezda u petom, odlučujućem, susretu gubila 2:1 u setovima i 24:19 u četvrtom, ali da su nošene pokličima sa tribina, izabranice Zorana Terzića uspele sve da preokrenu u svoju korist i na kraju dotuku rivala u petom setu, osvojivši 23. titulu. Pamtiće se serija servisa Ivane Đerisilo i sjajni blokovi Dragane Ilić, u meču, o kojem će se još dugo pričati. Šampionsku tortu, pored gore pomenutih devojaka, zaslužile su još: Ivana Vasin, Jovana Radojević, Ivana Isailović, Sanja Hanušić i Ivana Nešović.
Posle treće uzastopne titule, Crvenu zvezdu su napustile Anja Spasojević i Ivana Đerisilo. Dve, po mnogima najsjajnije zvezde, zlatne Zvezdine generacije otišle su u najkvalitetniju ligu na svetu – italijansku. Spasojevićeva je postala član Asistela iz Novare, a Đerisilo Minetija iz Vićence.
Loading ...