Duško Radinović, nekadašnji desni bek Fudbalskog kluba Crvena zvezda i član najslavnije generacije u istoriji kluba, koja je osvojila evropsku i svetsku titulu, rođen je 8. februara 1963. godine u Grbavcima.

Radinović je u redove Crvene zvezde stigao 1989. godine i do 1993. odigrao 165 zvaničnih utakmica i postigao 13 golova. Tokom četiri sezone u klubu bio je među najstandardnijim igračima u timu. Učestvovao je u osvajanju Kupa evropskih šampiona i Interkontinentalnog kupa 1991. godine, tri uzastopne šampionske titule 1990, 1991. i 1992. i dva nacionalna kupa 1990. i 1993. godine. Bio je vredan igrač iz senke, odličan u defanzivnim zadacima i vrlo aktivan u napadačkim akcijama po desnoj strani, a često je znao i da zatrese protivničku mrežu.

zRadinovic

Već u prvoj sezoni u crveno-belom dresu okitio se duplom krunom odigravši ukupno 39 takmičarskih utakmica uz četiri postignuta gola, po dva u šampionatu i Kupu. Trofejni niz nastavio je i u istorijskoj sezoni 1990/91, kada je osvojio Kup šampiona i još jednu titulu prvaka Jugoslavije. Odigrao je osam utakmica u najelitnijem evropskom klupskom takmičenju i postigao dva gola. U strelce se upisao protiv Grashopersa na gostovanju u pobedi od 4:1 i Glazgov Rendžersa u Beogradu (3:0). Gol protiv šampiona Škotske je po tadašnjim pravilima pripisan Radinoviću, koji je centrirao, a fudbaler Rendžersa Braun je sproveo loptu u sopstvenu mrežu. Imao je nesreću da se povredi pre finalne utakmice u Bariju, pa nije igrao protiv Olimpika iz Marselja, iako je pre toga nastupio u svim mečevima kao starter i bio najbolji desni bek u Evropi te sezone. Nastupio je na čak 45 zvaničnih utakmica i postigao dva pogotka u legendarnoj sezoni 1990/91.

Zvezda-Tokio

Radinović je sa Zvezdom osvojio i Interkontinentalni kup u Tokiju 8. decembra 1991. godine, kada su crveno-beli savladali čileanski Kolo Kolo sa 3:0 i postali fudbalski vladari planete. U Kupu šampiona 1991/92 odigrao je svih deset utakmica i postigao gol protiv Portdauna (4:0), a crveno-belima je izmaklo novo finale u koje je iz grupe otišla Sampdorija. Zvezda je zbog sankcija te sezone igrala mečeve u Evropi kao domaćin na neutralnim terenima po Mađarskoj i Bugarskoj. Uz treću uzastopnu šampionsku titulu Radinović je u sezoni 1991/92 zabeležio čak 49 takmičarskih utakmica uz pet postignutih golova. U svojoj poslednjoj sezoni u klubu osvojio je Kup Jugoslavije 1993. godine i na 32 utakmice postigao dva pogotka.

U karijeri je nastupao još i za OFK Titograd od 1981. do 1985, Sutjesku od 1985. do 1989, a posle Zvezde igrao je u Švedskoj za Degerfors od 1993. do 1997, Brage (od 1998. do 1999.) i za Malme (2000. godine). U Švedskoj se zadržao i po završetku fudbalske karijere kao nastavnik fizičkog u osnovnoj školi, a radio je i kao pomoćni trener. Završio je i kurs za PRO licencu i u jednom intervjuu je istakao da mu je želja da se oproba kao prvi trener nekog kluba u Srbiji ili Crnoj Gori.

Pogodak Radinovića protiv Grashopersa je na snimku u akciji od 5:20.

Sjajan gol za vođstvo protiv Budućnosti u pobedi od 3:0.

Radinović je bio strelac petog pogotka u ubedljivom trijumfu protiv Slobode iz Tuzle. Zatresao je mrežu na efektan način sa distance, a pre toga možete videti i golčinu Mitra Mrkele sa još veće udaljenosti:

Komentari

avatar
  Subscribe  
Obavesti me o